Kill la Kill to gówno.
Powiedziałem to. I tak też uważam. Kill la Kill jest nie tylko największym rozczarowaniem sezonu(ów), ale też jednym, wielkim badziewiem. Mogę co prawda przesadzać biorąc pod uwagę to, że kierowałem hype trainem, ale fakt pozostaje faktem - ta seria jest słaba.
Jedną z pierwszych rzeczy, które nam obiecywano było to, że priorytetem serii jest animacja. Animacja, której nie ma. Ok, styl animacji jest całkiem fajny, ale tego można było się spodziewać. Speedline'y rażą po oczach i z odcinka na odcinek wkurwiają coraz bardziej, ale sama jakość animacji to największy grzech Triggera. Główna bohaterka odblokowuje power-up swojej broni i używa hiper ataku? O, patrz jakie ładne martwe ujęcie (takie moje tłumaczenie "stillsów"). Po co pokazywać ruch podczas walki, nie? Ba, dwie klatki powtarzane nonstop w pętli starcza za niesamowicie żywą bitwę dwóch postaci.
Albo kurwa "ep 3 will be all about sakuga" i najgorsze CG jakie w życiu widziałem w zamian. Saku--- sasuga Trigger. Ładnie to tak ludzi w konia robić? Nieładnie. I to bardzo.
Tylko nie mówcie, że Aniplex nie dał im kasy, bo to nowe studio, bo gdyby tak było to by nie forsował tej bajki.
Największym w sumie problemem, który ma ta seria, to brak jakiegokolwiek budowania świata, jakiejkolwiek głębi. Minęło już 19 odcinków, a DALEJ NIE MAMY POJĘCIA O TYM ŚWIECIE. Jedyne czego się dowiedziałem to to, że jest to jakieś post-apo. A skąd to wiem? Od samych AUTORÓW, którzy to podali w jakimś wywiadzie/twitterze/gdziekolwiek. Zero wiadomości. Null. Czemu mamy te wszystkie ważne szkoły, skąd się wzięły, co, gdzie i jak. W kilku ostatnich odcinkach dostajemy bombę zawierającą większość potrzebnych fabularnie informacji (niestety wyjętych z dupy, jakby autorzy wszystko pisali na bieżąco). Najgorsze możliwe rozwiązanie, gdyż takie rzeczy wplata się w fabułę tak, że powoli dowiadujemy się coraz więcej. Najzabawniejsze jest to, że Trigger się śmie tym szczycić - półtoraminutowy recap, który nie omija żadnej ważnej dla fabuły rzeczy i chwalenie się, że niesamowity pacing to znak rozpoznawczy serii. Ale tutaj o pacingu mówić nie można, gdyż nie istnieje. To co się dzieje obecnie w KlK powinno się stać w okolicach 7 odcinka. Wystarczy spojrzeć na to co się zmieniło pomiędzy ostatnim odcinkiem, a pierwszym. Niewiele. Tak naprawdę szkolny festiwal mógł się odbyć w drugim odcinku i nic by się nie zmieniło. Ewentualnie trzecim, żeby wprowadzić rodzinę Mako, która jako jedyna daje radę - ale to pod względem humoru, który akurat w serii jest na przyzwoitym poziomie.
Wszystko wygląda jakby było pod efektem działania Gold Experience Requiem - mamy przyczynę, nigdy nie mamy skutku. Wszystkie walki Ryuko kończą się niczym. Nie mają one najmniejszego znaczenia, gdyż ich wpływ na cokolwiek innego niż to, że bohaterka robi się silniejsza, nie istnieje. KlK jest jak hamburger z Maka - fajnie smakuje, ale po pięciu minutach brzuch jest znowu pusty. Ta seria byłaby ok, gdyby trwała jeden cour zamiast dwóch.
Fajnie się to wszystko ogląda, ale to nie jest wyznacznik jakości.
4/10, bo mnie stać. A zakończenie w tym wypadku niczego nie zmieni, gdyż ponad połowa serii nie reprezentuje sobą czegoś więcej niż WOW. Czyli jest jak doge.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz