Przed chwilą skończyłem czytać One Piece/Witamy w TVP/Welcome to NHK. Angielską wersję, żeby nie było, co w sumie było bardzo dobrym wyborem. Nie dlatego, że nie chcę wspierać Waneko, wprost przeciwnie, wydawnictwo to bardzo lubię (Hoshi no Samidare when?), ale dlatego, że ta manga po prostu SSIE.
Myślę, że każdy łibus ze stażem wie o co chodzi w tym tytule więc nawet nie rozpisuję co i jak, bo to nie ma najmniejszego sensu. Sam komiks też go posiada niewiele - o ile niektóre zachowania postaci są aż tak dobrze zrobione, że to boli i jest złe, tak inne wołają o pomstę do nieba. Yamazaki nie wiedzieć czemu pod koniec coś odjebał z rewolucją, nie wiadomo skąd ją w ogóle wziął, postanowił wysadzić ZŁOCZYŃCÓW, koniec końców posadził jakieś kwiatki i był zadowolony. Satou lata wszędzie jak kot z pęcherzem, wiele rzeczy dzieje się znikąd i bez powodu, a Misaki jest po prostu spierdolona. Niby była gnębiona w klasie, ale biorąc pod uwagę jej lekki Mary Sue'ism (każdy chce się do niej dobrać, nie wygląda brzydko) nie mogę tego pojąć - mówi się, że to niby przez jej charakter, ale tego po prostu nie widać, a którą ładną dziewczyną gnębią w szkole w Chinach? Problemem tego wszystkiego może być prowadzenie historii, wrzucanie timeskipów, wręcz nieskupienie się na tytułowym wątku Nihon Hikikomori Kyoukai, który zostaje porzucony po kilku rozdziałach, a który - z tego co pamiętam po kij wie ilu latach od obejrzenia anime - był całkiem ważny w kręceniu tego pierdolnika. Już nawet nie mam pojęcia jak jednotomową LN-kę rozciągnięto na osiem tomów mangi.
4/10
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz