Polskie sushi to śledzik na kartoflu

W przygotowaniu post o Oyasumi Punpun (zacząłem czytać od nowa, by być na świeżo po wszystkim i przypomnieć sobie co nieco), a w międzyczasie opiszę - w końcu - coś dobrego. Na ogień (czy raczej do pieca) biorę Yakitate!! Japan.

Azuma Kazuma jest geniuszem w sztuce... pieczenia chleba. Dziecięciem będąc postanowił stworzyć chleb reprezentujący Japonię - tytułowy ja-pan (pan to po kitajsku chleb, reszty się domyślcie). Aby osiągnąć swój cel - a spełnianie marzeń jest w końcu piękne - pojechał do Tokio, by dołączyć do sieci piekarni o fantastycznie brzmiącej nazwie - "Pantasia".

Teraz takie małe info - "pan" to też sposób, w jaki wymawia się angielskie słówko "pun", które to z kolei oznacza grę słowną. A tych jest w tej serii dwóch Bojerów i pół Jeffa.

Po przeczytaniu tego jakże zacnego opisu można się spodziewać, że seria będzie nieźle upieczonym shonenem przypominającym serie sportowe. Ot, mamy turniej, musimy wygrać, musimy robić lepsze bułeczki, meronpan sugoi. Nic bardziej mylnego, przynajmniej po części. Zamiast sportu mamy tu pełnoprawnego bitewnego tasiemca, gdzie walki odbywane są za pomocą piekarników i sędziów. Jest to chyba najlepsza parodia tego typu gatunku jaką w życiu widziałem. Główny bohater ma specjalną moc (standard w tego typu seriach, przyjmując już, że Y!!J jest bitewniakiem), są to "Słoneczne Dłonie", które przez to, że są cieplejsze od rąk typowej osoby, pozwalają mu lepiej fermentować ciasto podczas ugniatania. Ale! Podobną moc da się uzyskać treningiem, a dokładniej dopakowaniem się na tyle, że krew w żyłach zaczyna krążyć o wiele szybciej - przez mięśnie do cieplejszych dłoni. Training arc zapewniony. A to dopiero czubek nielogicznej góry lodowej tej serii. Kolejną naprawdę fajną rzeczą, o której warto wspomnieć, jest przesadne traktowanie najzwyklejszych rzeczy - to jest w końcu TYLKO pieczenie chleba. Pieczenie chleba, od którego zależą losy firmy, życia, ludzkości, świata!

Gdzieśtam wcześniej wspominałem o grach słownych - cała seria jest ich pełna, a wszystko przez reakcje, które wywołuje CHleb Upieczony Jakościowo.  A to zaś są wszelakiego rodzaju przemiany dokonywane czy to przez sędziów, czy samych bohaterów, mające na celu ukazać wspaniałość spożytego CHUJ-a przez użycie gier słownych. Czasem gra słowna jednak nie wystarczy, dostajemy wtedy naprawdę ciekawe rezultaty. Jeden chleb przeniósł kogoś do nieba. Inny pozwolił przenieść się w czasie. Są też oczywiście prostsze produkty, zamieniające przykładowo w ciastko.

Humor to nie wszystko, czym wybija się seria - mamy też kreskę, która stoi na naprawdę dobrym poziomie, oraz zapadające w pamięć postacie, o których nie mówię, bo ten blog nie jest od recenzowania i opisywania wszystkiego po kolei. Wsiadajcie w ten pociąg i jedźcie nim przez wszystkie 26 tomów, jest to jak najbardziej warte waszego czasu.

(możliwe, że zawyżone, ale co tam) 10/10

PS. Jest też chujowy tournament arc, ale mimo wszystko warto przez niego przebrnąć.