wtorek, 28 stycznia 2014

Zginiesz w pierdlu w Sztumie

Przeczytałem Deadman Wonderland.

Wersja skrócona: 3/10 i spójrzcie na malowe rekomendacje podobnych tytułów:

  • Mirai Nikki
  • Elfen Lied
  • Gate of Eden
  • Btooom!
  • Gokukoku no Brynhildr
  • Akame ga Kill!
  • Soul Eater
  • Shingeki no Kyojin
Myślę, że już wszyscy wiedzą jaki poziom prezentuje ten tytuł. Dziękuję, dobranoc.


Wersja dłuższa:

Wiedziałem, że z tą mangą jest coś nie tak w momencie, gdy odechciało mi się ja czytać w połowie pierwszego chaptera. Pierwszy rozdział ma na celu przedstawienie sytuacji, bohaterów, zainteresowanie sobą potencjalnego czytelnika. Tutaj dostaliśmy bezsensowny, nielogiczny bullshit. Wszyscy szkolni koledzy głównego bohatera zostają zamordowani przez Czerwone Coś. On jedyny przeżył, za co idzie do więzienia, bo w końcu jeden 14-letni dzieciak jest w stanie zmasakrować 20 innych dzieciaków. Ot, japońskie sądy, kto grał w Phoenixa Wrighta ten wie, że nawet jak się udowodni brak swojej winy, to jak się nie znajdzie prawdziwego winowajcy to i tak się idzie do pierdla.

Już pomijając fakt 14-letniego dzieciaka, który trafia do więzienia, powala samo więzienie, tytułowe Deadman Wonderland. Położone na ruinach Tokio jest jednym wielkim wesołym miasteczkiem. Do którego przyjeżdżają całe rodziny. Po którym swobodnie spacerują "mieszkańcy". W którym odbywają się zabawy życiem ludzkim, patrz Marysiu, jakie efekty, temu panu odrąbali głowę, może kanapeczkę? O patrz jak mu fajnie flaki wyleciały.

Niebo dla fanów Elfen Lieda i innej niewymagającej rozumu rozrywki polegającej na krwi. Powiedzcie rodzicom!

W kiciu bohater poznaje białogłową o imieniu Shiro (I wonder why). Laska ma wypadkową downa, autyzmu i braku funkcji samozachowawczych. No i oczywiście czepia się głównego bohatera. Teoretycznie ona nawet nie jest w więzieniu - nie ma o niej żadnych danych, a ta sobie swobodnie łazi po terenie, pojawia się i znika. Nikt nie pyta dlaczego. Nikt nie wie jak. Ta seria nie chce, żeby czytelnik zadawał sobie te pytania i myślał, po prostu tak jest i tyle. A jeśli czytelnik nie może zadawać pytań, to tym bardziej nie dostanie odpowiedzi. Większość tego, co się dzieje w tej mandze, jest wyciągnięta z czterech liter. Totalny brak pomysłu, fabularny chaos i losowość, tłumaczenia są szczątkowe i chyba dla scenarzysty nieistotne. W sumie brak logiki można już było wywnioskować w momencie, w którym skazańcy chodzą sobie dowolnie po terenie kicia.

Swoją drogą - nie wspomniałem jeszcze o tym, co pewnie urzekło gimby w tym tytule (średnia ponad 8 na MAL-u, wow) - moce bohaterów polegają na nakurwianiu się swoją krwią. Coś w stylu Kyoukai no Kanata, ale gorzej. Więc mamy krew, która powoduje krew. Gore kółko się kręci.

Ta seria nawet nie wybija się akcją, walki są tak bardzo standardowe i podstawowe, że nie ma na co patrzeć, a wszechobecny friendship power tylko pogarsza całą sytuację.

Przynajmniej kreska nie była najgorsza.

3/10



2 komentarze:

  1. Ty to się lubisz katować takim syfem, serio podziwiam. Ja bym tego za nic nie tknęła, bo widziałam parę scen i morze zachwytu gimbusów, twierdzących, że jak gore to takie dojrzałe. No dobra, animowane Higurashi pozytywnie mnie zaskoczyło, ale takie rzeczy nie zdarzają się więcej niż raz.
    Za to zdanie "Coś w stylu Kyoukai no Kanata, ale gorzej." mnie ubawiło, bo KnK to też syf, tylko innego gatunku :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Znaczy wiesz, w ogóle nie znałem tego tytułu, a tak to przynajmniej wiem, co można gnoić i jak. Nie wyrażam opinii na temat rzeczy, o których nie mam pojęcia, a tak mogę śmiało powiedzieć - to jest gówno.
      W sumie to można by i walnąć post na temat tego jak gore może ograniczać poziom tytułu.

      Usuń